การฝึกงาน มันเป็นอะไรที่นักศึกษาแทบทุกคนต้องเคยผ่านมา
บางคนได้ฝึกงานที่ดีๆ .....ก็ดีไป.....
แต่สำหรับเราแล้ว มันเป็นอะไร ที่ ...เกินความคาดหมายมาก
ทำไมน่ะหรือ
อยากรู้จะเล่าให้ฟัง
ก่อนถึงวันฝึกงาน
โอ้ละหนอ .....หาหออยู่ก่อน
โรงงานที่ไปฝึก ของสงวนไว้ว่าไปฝึกที่ไหน แต่บอกได้แค่ว่าอยู่แถวบางบัวทองซึ่ง.....
ไม่ได้อยู่ในย่านชุมชนคึกคักเลยสักนิด
แค่เลยบางใหญ่ออกมาหน่อยเดียวเท่านั้น
ท่านจะได้พบกับ
"บ้านนอก"
สองข้างทาง มีแต่ นา นา และ นา
มีโรงงานตั้งอยู่เป็นหย่อมๆ และนี่คือหอที่เราหาได้
เป็นหอ6 ชั้น ไม่มีเฟอร์ฯ พัดลม ตู้เย็น เตียง ไม่มี๊ ไม่มี.....
มีแต่ ห้องเปล่าๆ กับห้องน้ำในตัว ระเบียงเท่าแมวดิ้นตาย
ดีหน่อยข้างล่างหอทีเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ มาถึงหอวันแรก ก็งามไส้แล้วมั้ยล่ะ
ห้องที่จองไว้ชั้น5 เกิด ก๊อกแตก ต้องย้ายขึ้นไปชั้น6
ไม่เป็นไรๆ ถือว่าได้ออกกำลังกายเดินขึ้น หกชั้น ฮึ่ม!!!~
ที่น่าแปลกสุดๆคือ ชั้นล่างๆมันจะแพงกว่าชั้นบนๆ ไม่เข้าใจ!!!~
เอาเถอะ ใกล้โรงงานที่สุดแล้ว ฝึกงานห้ามสาย ห้ามลา ห้ามขาด (ดีนะ ไม่ห้ามตาย!!!)
เข้าหอนอนเถอะ พรุ่งนี้เราจะฝึกงานแล้ว
วันที่ 1
ตื่นตั้งแต่ไก่ขัน ไก่จริงๆตัวเป็นๆ ไอ้โต้งสามสี่ตัว โก่งคอแข่งกันสนั่น
ห้องของเราก็ดันอยู่ใกล้ต้นไม้ นกตัวเล็กๆน้อยๆ แต่อยู่กันเป็นฝูงบนต้นไม้ ก็ส่งเสียงเอะอะกันใหญ่
(ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงตอนเข้าตลาดสดยามเช้าดู!!~)
ไม่ตื่นก็ต้องตื่นล่ะ
ไปรายงานตัวแต่เช้า..... กว่าจะอบรมอะไรอีกมากมายยยย
บ่ายโน่นถึงจะได้ไปฝึกงานจริงๆ
ขอบ่นอีกหน่อย ขนาดไปฝึกงานยังจะเจอเด็กเส้น
ตอนแรกเราจะมาอยู่ฝ่ายวางแผนแท้ๆ เจอเส้นหย่ายยยยยยเข้า เลยต้องระเห็จมาฝ่ายจัดส่งแทน
มาวันแรก ก้เริ่มจากการนับสินค้าขาเข้า
นับกล่องนับลังมั่วไปหมด
อันนี้แค่ส่วนเดียว ของจริงมีเป็นพัน!!~
บวกผิดบวกถูกอยู่ทั้งวัน กว่าเลิกงาน ก็หอบสังขารกลับแทบไม่ไหว
พรุ่งนี้สู้ต่อ!!!~
วันที่ 2
วันนี้พี่ๆใจดี ให้มาทำงานเอกสาร
แรกๆก็งงบ้าง แต่ ขอโทษ งานมันกองท่วมหัว สุดๆ
อันนี้คือที่ทำได้ ด้วยฝีกมือตัวเอง โดยใช้เวลาเกือบค่อนวัน
จากปากคำพยาน(เพื่อน) "มันจะหล่นลงมาทับเราสองคนมั้ยวะ"
คำตอบง่ายๆ หล่นเมื่อไหร่ก็รู้เอง
พอกลับถึงหอ ความซวยก็เริ่มเข้ามาเยือนอีกรอบ
ไฟดับครับพี่น้องครับ
ดับตั้งแต่บ่ายสาม ปั้มน้ำไม่ทำงาน อาบน้ำไม่ได้
ได้แต่นั่งมองหน้ากันไปกันมาสองคน
คอมไม่มี แสงสี ศิวิไลซ์ของเมืองกรุง มันหายไปไหน
รถเมล์ก็ไม่มีผ่าน มีแต่สิบล้อวิ่งกันอุตลุต
หิวก็หิว เลยเปิดแก๊ส(ขนาดเล็กที่ลงทุนหอบไปด้วย) เจียวไข่
แทบจะนั่งกินทั้งน้ำตา เกิดมายังไม่เคยลำบากขนาดนี้เลย ฮือๆๆๆ
กว่าไฟจะมาก็4ทุ่ม ทำไมคุณพี่การไฟฟ้าถึงไม่มาเอาตอนเช้าเลยละค้า.....กระซิกๆๆๆ
วันที่ 3
งานเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว เอกสารวันนี้ก็น้อยลงเลยได้มีเวลามาลัลล้าในโรงอาหาร
ของถูกมากกกกกกกกกกกก
ข้าวฟรี กับซื้อเอง แต่แพงสุดคือ 12บาท!!~
ขนมถ้วยละ5บาท กาแฟลาเต้ แก้วละ20 แต่รับรองความอร่อยเท่ากับราคาแพงๆ
ก๋วยเตี๋ยวชามละ20บาท แต่ครบเครื่อง อร่อย ถูก และปลอดสารตะกั่ว
เพราะไม่ใช้หม้อที่มีสารตะกั่ว!!!~
อะไรจะขนาดนี้
แอบถ่ายพี่ๆในโรงอาหาร ลมเย็นสบายมาก แทบไม่ต้องเปิดพัดลม
อาหารอร่อย ถูก ปริมาณเยอะ สวรรค์ชัดๆเลยให้ดิ้นตาย
แต่คืนนั้น ฝนตก
เพดานรั่ว!!!~
ที่สำคัญ มันรั่วตรงที่นอนเราพอดี ต้องเขยิบหนีกันแทบตาย
เอาถ้วยมารองน้ำฝนไว้ ไม่ให้มันเลอะเทอะ
อะไรจะลำบากลำบนขนาดนี้
ดาวรับบ่ได้.....
วันที่ 4
งานก็เหมือนๆเดิม แต่จะมีหนุ่มๆมาเวียนวนเข้ามาในห้องเอกสารบ่อยมากกกกกกก
บางคนก็มาช่วยงาน มาคุยเล่น เอาขนมมาให้บ้าง แต่ที่แน่ๆ มาขายหนมจีบเพื่อนเรา
เกิดมาไม่สวยมั่งให้แล้วไปเถอะ
แต่พอกลับถึงหอ ก็ยังมีคำว่า ซวยได้อีก
แมลงบุกห้องครับพี่น้องงงงงงงงงง
นี่คือหนึ่งในแมลง ที่นอกเหนือจากจิ้งหรีดและแมงเม่า
ใครก็ได้บอกทีเถอะว่านี่มันตัวอะไร เล็กท่าหัวไม้ขีด แต่หนีบเจ็บจี้ดๆเลย ปัดกันแทบไม่ทัน
สรุปแล้วคืนนั้น ต้องนอนกับแมลง
วันที่ 5
ต้องเผ่นกลับบ้านมาหาแสงสี เลิกงานปุ๊บก็กลับปั๊บ แต่กว่าจะมาถึง ต่อรถแล้ว ต่อรถอีก
ไม่รู้ว่า สัปดาห์หน้าจะมีอะไรแย่ว่านี้มั้ย เฮ้อ......
